İnsanların sindirim kanalında ağız ve dudaktan başlayarak anüse kadar her yerde oluşabilen ülser kelime anlamı ile mukoza epitelindeki belli belirsiz bir zedelenmedir. Mide ülseri veduodenum ülseri terimleri epiteldeki zedelenmenin yerini gösterir ve daima peptik ülser şeklindeki özgül olmayan terime tercih edilir.
Peptik ülser ilk defa 1829 yılında Cruveilhier tarafından şözlenerek şekli itibariyle yuvarlak ülser (ulcus rotundum) adı ile tarif edilmiştir. Bu günkü ilerlemiş endoskopik tetkiklerle ülserin her zaman yuvarlak biçimde olmadığı şörülüyorsada genelde ortası çukur bir yuvarlak doku kaybı şeklinde göze çarpar. Ülserde doku kaybı mukoza, submukoza, muskularis mukoza ve ileri hallerde serozaya kadar ilerler. Ülser granülasyon dokusu meydana getirip skar bırakarak iyileşir. Peptik ülserin en sık görüldüğü yerler; distal özefagus, mide, duodenum, pilor, ektopik mide mukozası içeren Meckel divertikülü ve mide ameliyatlarından sonra anastomoz yerleridir. Peptik ülser en sıklıkla duodenum bulbusunda gelişir. Mukozadaki zedelenmeler küçük olduğunda erezyon adını alır.