olay fm-albüm tanıtımı (Basın)
Emre Aydın – Afili Yalnızlık
1- Afili Yalnızlık ( Söz – Müzik : Emre Aydın & Haluk Kurosman )
2- Git ( Söz - Müzik : Emre Aydın )
3- Hareket Vakti ( Söz - Müzik : Barlas )
4- Ve Gülümse Şimdi ( Söz – Müzik : Emre Aydın )
5- Bu Kez Anladım ( Söz – Müzik : Emre Aydın )
6- Kim Dokunduysa Sana Ona Git ( Söz : Emre Aydın & Haluk Kurosman Müzik : Emre Aydın )
7- Belki Bir Gün Özlersin ( Söz : Emre Aydın Müzik : Emre aydın & Yusuf Torun )
8- Kalan Sağlar Senin Olsun ( Söz – Müzik : Emre Aydın& Haluk Kurosman )
9- Unut Gittiğin Bir Yerde ( Söz – Müzik : Emre Aydın )
10- Dayan Yalnızlığım ( Söz – Müzik : Emre Aydın & Haluk Kurosman )
Sabah kalktığında ruhu aç olanlara ( rüya göremeyen ya da gördüğü rüyalarla daha da acıkanlara ) kahvaltıdan önce albümün 8. parçasını dinlemelerini öneriyoruz. Taze sıkılmış portakal suyunuzu içmeden önce duş alıp aynada bir bakmak isterseniz kendinize, durun! Uyarılıyorsunuz. “Aynalarla avunma, göstermezler içini... hiç çekinme tanı kendini... tek kişilik eşyalar, küçük küçük bavullar...hikayenden arda kalan...” gibi uyarıcı sözler eşliğinde günün ilk sinyalini aldınız : Yalnızsınız, kendinizi tanımanız gerekiyor. Sokrates için ayrılan bir saygı duruşundan sonra artık rahat rahat “Kalan Sağlar Senin Olsun” diyebilirsiniz aynaya bakıp.
Ayna bulamadınız mı? Eski sevgililerinizden birinin fotoğrafına bakın. Siz o fotoğrafa ya da aynaya ( ikisi arasındaki fark yalnızlığınızla ters orantılıdır ) bakarken albümün 6. parçasını dinlemek tesadüf olmasın sizin için. “Nerede unuttuysan beni orada kal...” derken Emre Aydın ona eşlik edebilirsiniz.
Peki, kimdir bu Emre Aydın? Emre Aydın (1981 doğumlu) 2002 yılında katıldığı Sing Your Song beste yarışmasında grubu 6.Cadde’yle Türkiye 1.si olmuş biri. Aynı yıl Universal Müzik tarafından yayınlanan toplama albümde “Dönersen” isimli şarkısıyla yer aldı. 2003 yılında grubu 6. Cadde’nin ilk resmi albümü yayınlandı. Solo kariyerinin ilk albümü “Afili Yalnızlık” ise bu yıl ( 2006 ) Sony BMG Türkiye GRGDN işbirliğiyle yayınlandı ve siz de şimdi bu albümle geçiyorsunuz kendi hikayenizin içinden. Sonbahar için fazlasını istemeyin. Her sonbahar debelenip duran yalnızlığınızı bu kadar kışkırtabilecek bir albüm bulmak kolay değil. Albümün prodüktörü Haluk Kurosman. Davul’da Gripin’den İlker Baliç, bas gitarda Manga’dan Cem Bahtiyar ve gitarlarda Vega’dan Tuğrul Akyüz var. Başka ne var ne yok? Bize ulaşan bir dinleyici notu var mesela: “ Yalnızlığın nesi afili olabilir, yalnızlık nasıl afili olabilir keşfetmek istediğinizde başvurulabilecek kaynak parçalardan biri değil belki. ‘Ne halim varsa gördüm!’ diye bağırırken birileri duysun isteyeceğiniz kadar da çoğul bulunmak isteyeceğiniz bir parça bunun yanında ‘Afili Yalnızlık’. Ama acıtmadan bırakmadığı doğru.Basit gitarın vokali alışılmadık formatta takdimiyle sizi daha ilk basamaklarda kucağına alan şarkı, bir daha ta kapınızın eşiğinde bırakıyor ayaklarınızı yere. Tabii yer hala oradaysa.‘Kalan Sağlar Senin Olsun’ derken de hissedilebilen temasal ve tınısal düşük banketlerden ‘Belki Bir Gün Özlersin’ de bir miktar almış nasibini. Hangi tonda isyan edeceğinizi, hangi tonda dolacağınızı köpüreceğinizi seveceğinizi hesaplamaya çalışırken sonlanan şarkı, kulakları usul usul gezdirirken hiçbir yerde molaya müsaade etmiyor, hiçbir koyda birkaç kulaçtan fazlasına izin vermeden demir alıyor alıyor kalkıyor. Son yılların en pasif hiperaktifi tacını almak için gelmiş olmasın? ”
Emre Aydın müziğinden çok sözleriyle giriyorsa ruhunuza sakin olun, “Çok eskitti beni bu hikaye,bir şairin şiirinden ibaret tüm bildiğim büyük ihtimalle...” diye gizli saklı tanıtacak kendisini albümün 2.parçasında. Dakikalar sonra bu saklı duruşundan vazgeçip “ Çok yorgunum ben eski bir saat gibi,hırpalandım İstanbul gibi, oyunun en güzel yerinde zil çalınca üzülürdük ya, öyleyim.. “ diye mırıldanacak 4. parçada. Onu ve kendinizi daha fazla hırpalamadan sesini çoğaltma vakti gelecek albümün 3. parçasında. Barlas’ı ve Umay Umay’ı aratmayacak ( ama ikisini de hatırlatacak ) bir yorumla “Kimbilir kaçıncı kez dinliyorum, kaçıncı vakittir hareket etmek için” gibisinden küçük bir isyan topu yuvarlayacaksınız kalbinizin kapakçıklarında. “Tabirim caiz değil, numunem yok, sende kalsın aslım,müstakil bir masaldı, bitti işte,tam karşıya geçerken bıraktığın o el benim...” derken duyduğunuz ses, anlayacaksınız ki albümün neredeyse sonuna gelmişsiniz. Sonu anlatılmazmış tanıtılanın. Kuralı bozmayalım ama uyaralım: Uyuşması gereken bir yalnızlık ise sizinkisi ‘Afili Yalnızlık’tan uzak durun. Her parçanız gibi yalnızlığınız da canlı kalsın ve size can versin istiyorsanız albümü alın ve albümün son parçasını mümkünse uykudan önce dinleyin...
